TIJD VOOR TELETUBBIES IN PODIUM WITTEMAN?


Ieder mens wil met zijn hoofd op Televisie. Al is het maar om de dag erna te kunnen zeggen: zag je me? Of om op uitzendinggemist nog een keer jezelf van de buitenkant te bekijken, jezelf ofwel te bewonderen dan wel te verafschuwen.
Wat vervelend is het dan ook om een uitnodiging voor een TV-programma te moeten afslaan. Nog vervelender is het om dat tot twee maal toe te moeten doen, zoals ons overkwam bij de uitnodigingen van Podium Witteman om in hun uitzending te komen spelen.
Nog vervelender is het om dat drie keer toe moeten doen, maar dat was gelukkig niet nodig! Drie keer is scheepsrecht, en dus begonnen de voorbereidingen voor de uitzending op 25 maart.
In een café in Amsterdam-Oost zagen we eerder die week de sidekick van Paul Witteman, Floris Kortie (die enthousiaste met die krullen). Om het een en ander alvast door te spreken en alvast aan elkaar te kunnen wennen
Daarbij passeerden een aantal ideeën de revue, om het thema ‘de toegift’ vorm te geven. Lucratief associeren, out of the box denken, en dan kom je er wel!
Nouja, dan kom je er wel. Je kunt ook doorschieten......
Encore vertaald naar ‘nog een keer’, deed Floris denken aan de roep ‘nog een keer’ van de Teletubbies. En dus: of we het ook zagen zitten om in een Teletubbie-pak te komen spelen. Tja. Natuurlijk zouden we daarmee een langverwachte droom tot waarheid zien worden.... En toegegeven: experimenteel en onalledaags is het zeker.
Maar… Het leek ons toch ietsje te grensverleggend om zo ‘de toegift’ toe te lichten.. hoe baanbrekend dat idee op dat moment ook klonk.
En bovendien een beetje te warm met zo’n pak in de studio. (hoe ademend is een Teletubbie-pak?) Dus daar namen naast de morele ook de praktische bezwaren de overhand. Case dismissed.
En: ‘de toegift’ kan uiteraard ook heel goed zonder peuter-kleuterprogramma-attributen worden toegelicht. Gewoon met een komisch filmpje (zoals Floris die wel vaker heeft) , een paar mooie anekdotes, en mooi spelen want de toegift kan een spetterende uitsmijter zijn maar ook een intieme verstilde melodie.
None but the lonely heart (of voor wie het wil weten op zijn Russisch: Net, tol'ko tot, kto znal) is een prachtige melodie, en een keuze die Caspar kundig wist toe te lichten door ook over het vrijgezellenbestaan te beginnen. En dan zul je zien: daar kwamen serieuze reacties op. 
Een beetje dat boer zoekt vrouw gevoel als je van onbekende vrouwen reacties krijgt. Welliswaar niet zo’n mooie zak vol met enveloppen persoonlijk afgeleverd door Yvon Jaspers.. maar toch.